Hoofdstukken 01:03 – De 3 onmogelijke agenda’s van Europa 04:03 – Waarom groene industrie in Europa vastloopt 08:06 – Hoe fossiel Europa nog altijd werkelijk is 10:24 – Waarom de klimaatdoelen praktisch onhaalbaar zijn 13:09 – Vergrijzing, begrotingstekorten en oplopende staatsschuld 19:36 – Is er nog een realistische uitweg voor Europa? 24:24 – Sluiten van industrie: milieuwinst of zelfbedrog? 30:24 – Hoe serieus is de militaire dreiging voor Europa? 38:39 – Rusland, NAVO en nucleaire afschrikking 43:12 – Waarom directe escalatie onwaarschijnlijk blijft 48:06 – Europese afhankelijkheid en strategische zwakte 54:18 – Machtspolitiek, grondstoffen en geopolitieke realiteit 01:01:27 – Europa tussen Amerika, Rusland en China 01:08:42 – Wat gebeurt er economisch als Europa militariseert? 01:15:36 – De prijs van veiligheid voor burgers en verzorgingsstaat 01:22:18 – Pensioenen, vergrijzing en economische zwakte 01:27:12 – De echte omvang van verborgen pensioenverplichtingen 01:33:30 – Gaan landen hun pensioenbeloftes straks breken? 01:44:33 – Schulden, ECB-rente en de Digitale Euro 01:51:24 – Trump, Groenland en Europese volgzaamheid 01:58:06 – Politieke radicalisering
In deze aflevering van Transitiegesprekken gaan Ad Verbrugge en Ruud Koornstra in gesprek met Rob Baan, de innovatieve tuinder achter Koppert Cress en mede-auteur van het boek De toekomst heeft haast. Nederland is wereldleider op het gebied van tuinbouw en zaadveredeling, maar we lijken de connectie tussen onze voeding en onze gezondheid kwijt te zijn geraakt. Waarom mag een tuinder niet zeggen dat broccoli gezond is? En waarom wordt voeding nauwelijks behandeld in de artsenopleiding? Rob Baan deelt zijn ongezouten mening over de verkokering bij de overheid, de druk van de farmaceutische industrie en de noodzaak voor een ‘Ministerie van Voeding en Gezondheid’. Tijdens dit gesprek ontdek je waarom bitter eten zo essentieel is voor je natuurlijke weerstand en hoe we maar liefst 10 miljard euro aan zorgkosten kunnen besparen door simpelweg meer groente te eten. We duiken in de wereld van de ‘verleiding’, die volgens Rob veel effectiever is dan de betutteling van regels, en kijken naar de enorme potentie van de moderne Nederlandse kas als duurzame voedselfabriek die volledig zonder fossiele brandstoffen kan opereren. ———-
Hannah Arendt waarschuwde al met haar werk over Totalirisme
Onderwijs MBO met een draak van een examensysteem
Banken hebben met de Overheid de financiele wereld misbruikt (Worst Bank Scenario Hester Bais)
Windindustrie heeft met Overheid fiancieel gedrocht opgetuigd langs honderden steden, dorpen
NL is een oorlog en verplichtingen naar Oekraine/NATO ingerommeld dankzij Rutte
Stikstof, CO2 leugens ‘rechtvaardigen’ vele foute acties
Chemie, pharma heeft de lead in voedsel, gezondheidsindustrie
WHO, NATO, EEG, WEF foute organisaties met foute mensen
Overheid landelijk, lokaal, ambtenarenapparaat, BOA’s zijn ter bescherming en niet voor gewone mensen!
Twaalf jaar geleden, in 2014, waarschuwde Alex Brenninkmeijer in de Eerste Kamer voor “systeemfalen” in de democratische rechtsstaat. Zijn kernpunt was dat het Nederlandse bestel te veel eenheid was gaan vertonen en te weinig ruimte liet voor een tegenstem. Daarvoor gebruikte hij de term “unitas politica”: geen gezonde spanning tussen machten, zoals in de trias politica was beoogd, maar het tegendeel: een ontwikkeling richting het samenlopen van instituties die elkaar juist zouden moeten corrigeren.
De video van de inleiding van Brenninkmeijer staat op Youtube. Het volume is erg laag. Je kunt de tekst ook lezen op de site van de Eerste Kamer.1
Met die waarschuwing is weinig gedaan. Dat is veelzeggend want het was geen gesputter van iemand die er geen verstand van had, zoals een dansleraar, een opiniepeiler of een alternatieve blogger. Brenninkmeijer sprak als oud-rechter, hoogleraar bestuursrecht en voormalig Nationale ombudsman. Als iemand uit het hart van de rechtsstaat al zegt dat de democratische rechtsorde aan het verzwakken is en er te weinig ruimte en gehoor is voor tegenspraak, dan zou dat moeten worden opgevat als een alarmsignaal. Kijkend naar de huidige stand van zaken lijkt het eerder te zijn gezien als een aanmoediging dat men op de goede weg was.
Er ontwikkelde zich een nieuwe laag boven de democratische rechtsstaat. De bestuurselite werd het steeds meer met elkaar eens. Gelijkvormigheid van bestuur werd gevonden in hechtere banden met de EU en de NAVO2, waarmee -soms zelfs opzichtig tegen de uitspraak van de Tweede Kamer in- nauwelijks nog de illusie van een democratie hoog werd gehouden.
In recente Kamerstukken wordt openlijk beschreven hoe nieuwe kabinetsleden kort na hun aantreden worden gebriefd door onder meer AIVD, Buitenlandse Zaken en Defensie, hoe presentaties niet openbaar zijn, en hoe Nederland zich heeft gecommitteerd aan de NAVO Resilience Objectives, die in nationale implementatieplannen worden uitgewerkt. Ook blijkt dat het kabinetsbrede weerbaarheidsbeleid -het gaat per slot om onze gezondheid- wordt gecoördineerd door onder meer NCTV en Defensie. Economisch en politiek zit Nederland vastgedraaid in opgelegde regelgeving die door de bestuurselite zo strikt mogelijk wordt geïnterpreteerd en zo snel mogelijk wettelijk vastgelegd zodat er in beton kan worden gegoten, naar de sloop gevaren, bedekt met windmolenparken of achterna gezeten door Inspectie en/of O.M. Dit alles ondersteund door media, NGO’s en rechtspraak die de onwillige bevolking blijven voorhouden dat het nodig en gerechtvaardigd is.
De illusie van democratie wordt overeind gehouden door het sturen van de publieke opinie, in de richting van beoogd beleid.
Als de democratie het fout ziet, sturen de media bij
In de documenten die Pepijn van Houwelingen op X postte (zie hieronder), lezen we dat journalisten door de overheid zijn gerecruteerd als ‘agent’. Er worden geen uitspraken gedaan over de ‘modus operandi’ van die journalisten of wie het betreft. In de brieven wordt toch één taak genoemd: het verzamelen van informatie.
“Tot slot onderstrepen wij nogmaals de belangrijke functie die journalisten innemen in onze rechtsstaat.”
Hugo de Jonge en Kajsa Ollongren
De belangrijke functie die journalisten innamen was traditioneel die van onafhankelijke waarheidszoeker, vaak luis in pels van de overheid. Het recruteren van zo’n speur- en waakhond is een subtiele manier van muilkorven of zelfs africhten. Zeker als je als journalist toch al niet zo’n intellectueel bent van huis uit, is dat niet alleen eervol maar ook comfortabel. Je wordt gebacked door de overheid dus wie maakt je wat. Je kunt de grootste onzin verkondigen – zolang het maar in lijn is met wat de overheid wil communiceren. Een voorbeeld zou bijvoorbeeld kunnen zijn het steeds maar weer blijven posten van gedebunkte statements, incoherente studies en het ‘verkeerd lezen’ van grafieken, in de geest van hoe Maarten Keulemans dat doet.
Ik probeer geen aandacht meer aan hem te besteden maar dat mislukt ook nu weer. Even kijken wat hij vandaag weer heeft gepost – ah: weer een safe and effective X-draadje 3. Hij ageert (pun intended) net tegen het vertonen van de docu “De Stilte schreeuwt” (een nogal incomplete oversterfte-documentaire want ik zit er niet in 😉. Ook wappies hebben recht op hun prominenten-fetisj).
Toch even lezen.
Maarten zegt op zijn altijd even nonchalant-vanzelfsprekende toon: ‘Even ter info: paar simpele feiten die de docu *niet* laat zien. Bewijsstuk 1: de “oversterfte”. Het patroon is simpel: ná pandemie is er ALTIJD periode van verhoogde sterfte.’ Hij verwijst zoals altijd weer naar de Spaanse Griep, de erbarmelijke periode na WO1 met ondervoeding en slechte zorg (bacteriële infecties als belangrijkste doodsoorzaak).
Het is grote onzin, waar hij al diverse malen op gewezen is. Maar dat maakt hem niet uit. Het CBS zei over de Spaanse Griep bijvoorbeeld: ‘Na eerdere perioden met hoge sterfte, zoals bij de Spaanse griep en de Tweede Wereldoorlog, was de levensverwachting weer snel terug op het oude niveau. Vervolgens zette de trend van vóór de periode met hoge sterfte door.’4
Dan komt Maarten weer met het sleetse Bulgarije-argument: Bulgarije heeft de allerlaagste vaccinatiegraad (30%) en de op twee na slechtste resultaten (teruggang in levensverwachting) van de 32 vergeleken landen. En het op-één-na laagst gevaccineerde Slowakije: op 4 na de slechtste resultaten. Dat zijn punten voor Maarten.
Maar de twee volgende laagstgevaccineerde landen, Kroatië en Slovenië, vertonen resultaten die beter zijn dan die van Nederland. Hoe kan dat nou? Dat trekt het kleedje al onder het Bulgarije-argument vandaan.
Laten we ook eens naar de top kijken: bovenaan de ranglijst van vaccinatiegraden prijkt Chili met een vaccinatiegraad van een ongekende 91%. Van de 32 landen op rangorde van levensverwachting staat Chili pas op de 26ste plek, dus bij de zes slechtst presterende landen. Dat zou echt niet moeten kunnen.
Overigens had Bulgarije vóór corona ook al veruit de slechtste gezondheidsstatistieken, vaccinatie heeft daar niets aan veranderd5 terwijl hun oversterfte-surplus al in 2024 was ingehaald 6 Allemaal bekend – maar dat maakt niets uit bij propaganda. Herhaling in media maakt verzinsels tot waarheid.
Verreweg de grootste teruggang in levensverwachting heeft de Verenigde Staten – met een vaccinatiegraad van 68%, zelfs iets hoger dan Nederland! (66% volgend OWID).
Het derde argument is een 4 jaar oud(!) artikel van Maarten zelf, waarin o.m. een artikel uit de Lancet(!) wordt aangedragen. De CDC-onderzoekers vonden “geen enkel bewijs voor misstanden in de VS”. Dat rijmt niet met de grootste teruggang in levensverwachting in de VS, in de lijst die hij zelf net als bewijs heeft aangedragen. Het wekt de indruk van een radeloze cherry-picking exercitie. Waarom toch?
Dan komt hij met een onderzoek dat aantoont dat gevaccineerden 50% minder overleden. Het Covid-aandeel in de sterfte was maar ca. 5%. Net als in het Franse onderzoek waar Herman gisteren over schreef7. En even later noemt hij ‘vergrijzing’ als oorzaak van de trendbreuk – dat leek ooit ongeïnformeerd maar het is nu ronduit onfatsoenlijk, misleidend, het is voor iedereen die ook maar iets weet van dit dossier zowel “medische desinformatie” als statistische bullshit. Ik vraag mij af wat iemand ertoe brengt om zo overduidelijk te liegen. Wil hij misschien betrapt worden?
Ik ga niet wéér het draadje oprollen. Ik zie wel dat hij nog steeds geen grafieken kan lezen. Hij toont de Euromomo-grafiek, waar de sterfte tussen 2021 en 2025 nauwelijks nog onder baseline komt (hij begrijpt de ‘bandbreedte’ niet of doet alsof).
Hieronder ter vergelijk een grafiek van Our World in Data: Oversterftevergelijking tussen het hoogst gevaccineerde land Chili, de VS met de grootste setback in levensverwachting en middenklasser Nederland. Ik bedoel maar, je kunt alle kanten op.
Genoeg over Keulemans. Terug naar de gerecruteerde journalisten (of er vergoedingen tegenover staan is geheim, mogelijk zijn het ‘gekochte’ journalisten), als belangrijke informatieleveranciers voor de inlichtingendiensten. Dat moet dan betekenen dat de informatie die journalisten verzamelen niet zomaar in de krant is te vinden of uit de NPO-berichtgeving is te destilleren. Waarom zou je ze anders recruteren? Het gaat kennelijk over a) andere informatie en/of b) andere communicatietaken.
ad a) Andere informatie – Dat zou betekenen dat journalisten informatie achterhouden voor hun publiek. Zij maken dan een selectie van informatie die ze niet in de krant zetten maar wel aan de inlichtingendiensten doorgeven. Dat komt neer op het bewust misinformeren van hun publiek. Het onthouden van bepaalde informatie is immers ook misinformatie of desinformatie.
ad b) Andere taken – Een ‘agent’ is iets of iemand die handelingen voor je uitvoert en namens jou kan optreden. (Latijn: ‘agere’ = doen, handelen, in beweging zetten). Een belangrijke reden om specifiek journalisten als ‘agent’ te werven is toegang tot een platform met een groot publiek, en wel een publiek dat aan een medium als ‘kwaliteitskrant’ of ’tv-programma’ grote autoriteit toekent. Door het publiek te voorzien van strategisch geselecteerde (of bedachte, zie de Eurobarometer8) informatie, wordt de publieke opinie in de richting van het staande beleid gestuurd.
In de brieven wordt diverse malen benadrukt hoe belangrijk de journalisten zijn vanwege 1) hun informatie en 2) hun rol in de rechtsstaat. Dat leest al een voorzichtige manier om aan te geven dat het verspreiden van de juiste informatie het staatsbelang dient.
Of we nu willen of niet
De vage contouren, die Brenninkmeijer in 2014 schetste, hebben zich inmiddels scherp afgetekend: democratische besluitvorming speelt zich formeel nog steeds af binnen de bekende instituties, maar materieel steeds meer binnen kaders die elders al zijn uitgezet. De nationale politiek en bijbehorende publieke opinie is inmiddels een fatsoenlijk aangeharkte speeltuin, afgezet met wachttorens en prikkeldraad.
Onder druk van corona werd voor een veel groter publiek zichtbaar wat “te veel eenheid” in de praktijk betekent. Politiek, bestuur, adviesorganen, toezichthouders en grote delen van de media functioneerden niet als elkaar corrigerende machten, maar als onderdelen van één richtinggevend geheel. Corona was de stresstest die blootlegde in welke richting de constellatie zich ontwikkelde.
Soevereiniteit weg, energie weg, voedselvoorziening weg, geld weg, zelfredzaamheid weg. Tanende tegenmacht…? Afwijkende meningen en analyses worden bestreden, gemarginaliseerd en gecancelled, nog vóórdat een open inhoudelijk debat goed en wel kan plaatsvinden. De media vervullen daarin een belangrijke rol, zie ook de openbare verbale lynchpartijen in talkshows. Elke kritiek op de centralistische ideologie-agenda -waar vaccinatie onderdeel van is- wordt genadeloos publiek afgemaakt door een deugpanel van moreel verontwaardigde nitwits. Het is niet om aan te zien. Denk Jan van de Beek, Gouke Moes, Lidewij de Vos.
Brenninkmeijer’s verzwakte tegenmacht binnen de rechtsstaat blijkt een vroeg signaal te zijn geweest van een bredere ontwikkeling waarin politiek, bestuur, expertise, media, financiën, veiligheidscoördinatie en gezondheidszorg steeds meer in elkaars verlengde zijn komen te liggen en waarbij de burger geen besluitvormende rol meer speelt. In de post-corona jaren wordt het ook steeds openlijker verwoord. Wie dat nog steeds als incident beschouwt, onderschat hoe ver de Nederlandse democratie al is geërodeerd door de bovenliggende ‘veiligheids’logica.
‘Veiligheid’ is natuurlijk niet de enige morele dooddoener. Er zijn nog vele andere supranationale doelen die een strak gedirigeerde samenleving na zal moeten streven: Diversity, Equality, Inclusion en de Social Development Goals, waar gezondheid en veiligheid belangrijke onderdelen van zijn.
Het zijn ideologische deugwortels van wereldbelang die ons worden voorgehouden en die centralistisch bestuur vereisen, bij elkaar gebrainstormd tijdens informele samenkomsten van kapitaal en politiek en vervolgens professioneel gedistribueerd via de legacy media en A.I.
Niks democratie, niks referendum, gewoon uit de koker van private partijen en die al dan niet op persoonlijke titel uitgenodigde politici en andere influencers. Als we voor die moreel superieure doelen niet alles over hebben, dan zwaait er wat: meer belasting, meer controle, minder privacy, minder rechten.
Wil je dat ook wel willen, blijf dan vooral kranten lezen en talkshows kijken. Dat werkt echt. Anders had de overheid niet honderden miljoenen extra uitgetrokken voor de media, om de vaccintwijfelaars over de streep te trekken9. Voorlopig gaat het allemaal gewoon door.
Of we nu willen of niet.
Wie is Dagobert dan? Klik hier
Organigram ingestuurd door een goed ingevoerd lid van het Eucalyptisch Genootschap
In een nieuwe aflevering van de podcast van Jorn Luka gaat onderzoeker en auteur Hans Scheffers in op zijn theorie over Tartarië. Volgens Scheffers verwijzen oude kaarten, foto’s en gebouwen naar een verdwenen beschaving die grotendeels uit de geschiedenis is gewist. Zijn onderzoek en bevindingen beschreef hij in het boek Groot Tartarië.
Van wereldreizen naar een alternatieve geschiedenis
Scheffers vertelt dat zijn interesse in het onderwerp ontstond tijdens reizen die hij jarenlang met zijn inmiddels overleden vrouw maakte. Met boeken over oude beschavingen in zijn rugzak bezocht hij historische locaties over de hele wereld. Daar raakte hij gefascineerd door monumentale bouwwerken en architectuur waarvan hij zich afvroeg hoe die in het verleden tot stand waren gekomen.
Tijdens zijn zoektocht naar verklaringen verdiepte hij zich in onderwerpen als heilige geometrie, oude bouwtechnieken, frequenties en de Fibonacci-reeks. Daarbij stuitte hij op het begrip “Groot Tartarië”, een term die op veel oude kaarten en in oude encyclopedieën voorkomt, maar tegenwoordig nauwelijks nog in historische beschrijvingen wordt gebruikt.
“Onder elke steen ligt wel iets wat je omkeert,” zegt Scheffers in de podcast. “Dan gaat er een hele wereld voor je open.”
Een verdwenen wereldrijk
Volgens Scheffers was Tartarië geen klein land, maar een enorm gebied dat zich uitstrekte over grote delen van Azië en Europa. Op kaarten uit de 17e en 18e eeuw wordt het gebied vaak aangeduid als Tartaria Magna. Hij stelt dat deze beschaving over geavanceerde kennis beschikte en wereldwijd invloed had.
In zijn visie was Tartarië een samenleving met monumentale architectuur, kennis van geometrie en zelfs technologieën die tegenwoordig niet meer bestaan. Sporen daarvan zijn nog altijd zichtbaar in gebouwen die over de hele wereld te vinden zijn.
Scheffers wijst erop dat oude kaarten en documenten laten zien dat Tartarië nog relatief recent werd genoemd. “Tot ongeveer honderd jaar geleden werd Tartarië nog vermeld,” zegt hij. “Daarna verdwijnt het geleidelijk uit de geschiedenisboeken.”
Beschuldigingen van geschiedvervalsing
Hij stelt dat de geschiedenis door de eeuwen heen herhaaldelijk is herschreven. Daarbij speelden politieke en religieuze machtsstructuren een rol.
Hij verwijst onder meer naar oude encyclopedieën waarin Tartarië nog voorkomt en naar statistieken waaruit blijkt dat publicaties over het onderwerp in de twintigste eeuw vrijwel verdwenen. Ook noemt hij vrijgegeven documenten en alternatieve historische studies die wijzen op systematische aanpassingen van historische narratieven.
“Geschiedenis wordt geschreven door de overwinnaars,” aldus Scheffers.
Mudfloods en verzonken gebouwen
Een ander element van zijn theorie betreft zogenaamde “mudfloods”, grote modderrampen die steden en gebouwen deels onder een laag sediment hebben bedekt. Hij wijst op gebouwen waarvan ramen en deuren onder het huidige straatniveau liggen en ziet dat als aanwijzing dat het oorspronkelijke maaiveld vroeger lager lag.
Dergelijke verschijnselen zijn op veel plekken in de wereld te vinden, van Europa tot de Verenigde Staten.
Monumentale architectuur en verdwenen gebouwen
In zijn onderzoek besteedt Scheffers ook aandacht aan monumentale gebouwen uit de negentiende eeuw, zoals stadhuizen, opera’s en regeringsgebouwen. De omvang en detaillering van deze bouwwerken zijn volgens hem moeilijk te verklaren met de bouwtechnieken die in die tijd officieel beschikbaar waren.
Ook verwijst hij naar de wereldtentoonstellingen van de negentiende en vroege twintigste eeuw, waar enorme paleisachtige gebouwen stonden die na afloop weer werden afgebroken. Dat roept vragen op.
Controversiële claims
In het interview gaat Scheffers nog verder door te suggereren dat sommige historische gebouwen bedoeld waren om energie uit de atmosfeer op te vangen. Ook verwijst hij naar verhalen over reuzenmensen en grote deuropeningen in oude gebouwen die daarmee verband houden.
Toenemende belangstelling
Ondanks de controverse merkt Scheffers dat er steeds meer belangstelling ontstaat voor het onderwerp. Zijn lezingen trekken een groeiend publiek, en zijn boeken worden goed verkocht.
Die interesse past in een bredere trend waarbij mensen vaker vragen stellen bij gevestigde historische verklaringen. “Mensen beginnen zelf op onderzoek uit te gaan,” zegt hij.
In 2017 overhandigde Vladimir Poetin tijdens een bezoek een kaart van het oude Tartarië aan de president van Tatarstan. Die kaart is gemaakt door de 17e-eeuwse Nederlandse cartograaf Willem Blaeu.
M’n boekbespreking van het boek van Scheffers over Tartarië vind je hier.
Onderzoeker Hans Scheffers duikt deze week in het mysterieuze rijk Tartarië, dat volgens hem uit de geschiedenisboeken is verdwenen.🏛️ Tijdens de uitzending laat hij foto’s en andere aanwijzingen zien die volgens hem het bestaan van deze beschaving ondersteunen. Volgens hem leefden er in die tijd reuzen van 2,5 tot zelfs 3,5 meter lang, hadden mensen toegang tot vrije energie uit de atmosfeer, en werden enorme gebouwen over de hele wereld gebouwd volgens heilige geometrie en frequenties. Hij stelt dat veel van deze gebouwen later zijn afgebroken of aangepast en dat een groot deel van de geschiedenis bewust is herschreven of verborgen.👁️ Nu ben je vast ontzettend nieuwsgierig naar de hele aflevering.🎧 Die is vanaf nu te bekijken op het streamingsplatform That’s the Spirit, samen met Uncensored. Vanaf morgen om 19:30 staat de podcast ook op YouTube.🔥
Transcript Volg met het transcript. Transcript tonen
Dit zijn reuzen uit het verdwenen wereldrijk Tartarië” – Hans Scheffers | The Trueman Show
Waarom God geen man met een baard is | Johan Oldenkamp | The Trueman Show #264 Deze week in The Trueman Show: Johan Oldenkamp De vraag was niet óf hij zou komen, maar wanneer. Aflevering #264 van The Trueman Show staat in het teken van Johan Oldenkamp.🔥 Hij is één van de meest aangevraagde gasten van de show en bekend als allround wetenschapper, spiritueel leermeester, schrijver (van inmiddels 70 boeken) en grondlegger van Wholly Science. We vallen direct met de deur in huis en gaan in gesprek over de samenhang tussen wetenschap en spiritualiteit, en hoe Johan daar al decennia onderzoek naar doet. Hij vertelt hoe zijn spirituele zoektocht begon tijdens zijn studententijd, waarom hij steeds meer afstand nam van het academische systeem en hoe hij uiteindelijk besloot radicaal zijn leven om te gooien. In dit gesprek spreken we over loskomen van het systeem zonder in strijd te blijven hangen, over soevereiniteit, verantwoordelijkheid en de vraag wat werkelijkheid eigenlijk is. Johan deelt zijn visie op bewustzijn als scheppende kracht, waarom maatschappelijk ‘wakker worden’ vaak niet genoeg is en waarom echte verandering volgens hem altijd van binnenuit komt. Ook bespreken we de rol van media, propaganda en mindcontrol, het verschil tussen geloven en zelf onderzoeken, en waarom onderscheidingsvermogen belangrijker is dan ooit. Daarnaast gaan we in op de Bijbel, niet als dogmatisch geloofsboek, maar als een tekst met een diepere, esoterische betekenis. 00:00 – Intro 00:02:13 – Over Johan Oldenkamp 00:04:52 – De radicale breuk met het systeem 00:11:14 – De werkelijkheid als co-creatie 00:14:00 – Maatschappelijk versus Spiritueel wakker worden 00:17:30 – De Bijbel voorbij religie 00:22:03 – De petroleum-illusie en schaarste 00:32:21 – Kritiek op Sitchin en de Anunnaki 00:46:21 – Informatie, waarheid en kritisch denken 01:02:07 – Religie, identiteit en persoonlijke verantwoordelijkheid 01:19:30 – De Godsvisie van Spinoza 01:32:40 – De Bijbel als ‘handleiding mens’ 01:40:09 – De betekenis van het menselijk bestaan 01:46:31 – Leven vanuit bewustzijn
Word de MEESTER van je eigen toekomst en bewustzijn | Monique Timmers | The Trueman Show #265 Deze week in The Trueman Show: Monique Timmers Dag vrienden! Deze week gaat Jorn in gesprek met Monique Timmers. Zij is therapeut, auteur, spreker en iemand die al meer dan 35 jaar werkt op het snijvlak van bewustzijn, energie, kosmische kennis en innerlijke ontwikkeling.🌌 Ruim twee jaar geleden was ze ook al te gast bij The Trueman Show, en in deze aflevering gaan we nog dieper in op haar visie op de mens, bewustzijn en de tijd waarin we leven. Monique beschrijft haar werk als dat van een “dokter van de ziel”. In deze aflevering deelt ze haar visie op de huidige tijd, de overgang naar een nieuw bewustzijn en waarom ze gelooft dat de mensheid zich op een belangrijk kantelpunt bevindt. Volgens haar creëren we voortdurend onze werkelijkheid via gedachten, frequenties en bewustzijn, en ligt de sleutel tot verandering niet in het verleden, maar in hoe we de toekomst vormgeven.🧠 We spreken over therapie en heling in een nieuwe tijd, het verschil tussen het oude en nieuwe tijdperk, en waarom volgens Monique veel mensen onbewust blijven hangen in patronen van lijden en emotie. Ze pleit voor een verschuiving naar bewust kiezen, verantwoordelijkheid nemen en leven vanuit een hogere trilling. Daarnaast duiken we diep in haar kosmologische visie op de mensheid: waar we vandaan komen, waarom we hier zijn en hoe systemen als karma en reïncarnatie volgens haar mogelijk functioneren. We hebben het over bewustzijn, energievelden, de invloed van gedachten op gezondheid, het verhogen van je frequentie en de rol van technologie, AI en spiritualiteit in deze tijd.🧘🏻♀️ Ook bespreken we Atlantis, piramides, oude beschavingen, spirituele dwalingen, de toekomst van de mens en hoe ieder individu volgens haar kan bijdragen aan een collectieve bewustzijnssprong. In deze podcast: 00:00 – Intro 00:02:13 – Wonen in Duitsland & praktijk als ‘dokter van de ziel’ 00:04:45 – Spirituele omslag 35 jaar geleden 00:06:24 – Vissen- naar Waterman-tijdperk 00:11:46 – Kosmische instrumenten & werken met energievelden 00:22:01 – Oorlog, 5 mei & de staat van de wereld 00:29:26 – De oorsprong van de mens, demiurgen & het rad van reïncarnatie 00:38:41 – Het ‘licht’ na de dood & ontsnappen aan het hologram 00:45:20 – Hemel en hel op aarde & de kwantumsprong van bewustzijn 01:02:49 – Atlantis, piramides & oude beschavingen 01:15:39 – Reuzen, Anunnaki & genetische beïnvloeding 01:43:37 – Frequentie, verantwoordelijkheid & het creëren van een nieuwe aarde 02:01:53 – Hoe leef je bewust in deze wereld?
Historic Moment in Copenhagen – Prof. Ken Mattsson Separates Myth from Fact on Wind Turbine Noise
On October 8, 2025, Professor Ken Mattsson, Professor in Scientific Computing at Uppsala Unniversity (Sweden), delivered a ground-breaking lecture in Copenhagen titled “Separating Myth from Fact on Wind Turbine Noise.”
Prof. Ken Mattsson, Copenhagen 2025
The seminar, organized by Landsforeningen Naboer til Kæmpevindmøller took place during Denmark’s EU Presidency — in the very centre of Europe’s wind industry — and has already been described as a turning point for science, health and public policy.
25 Years of Research Behind SoundSim360
Prof. Mattsson has developed SoundSim360, a scientifically validated model for sound propagation based on more than 25 years of research in mathematics, acoustics and computational simulation.
His results demonstrate that official models such as Nord2000 underestimate real sound levels, particularly in the low-frequency and infrasound range.
“Sound power levels stated by manufacturers are one of the biggest lies — they can vary by more than 20 dB during a single day.” — Prof. Ken Mattsson
Wind turbines emit infrasound that can travel at least 10 kilometres from the source and has been shown to affect the human body and brain. Yet, authorities and the industry continue to ignore this, relying on A-weighted dBA scales that cannot describe low-frequency noise.
“The A-weighted scale is misused — it cannot describe infrasound or low-frequency noise accurately.”
— Prof. Ken Mattsson
Current models used by agencies in Denmark and Sweden are too simplified, allowing parameters to be adjusted to fit a desired outcome. This leads to distorted environmental assessments and gives a false sense of safety. Atmospheric layering and weather changes can amplify sound dramatically — effects that official methods fail to capture.
Mattsson urged governments and authorities to adopt modern, physics-based models that include pulsation, atmospheric influence and infrasound propagation. According to his analysis, a safe distance from large turbines should be between 5 and 10 kilometres to protect human health.
The second lecture of the day, “Infrasound Affects the Brain,” was given by Dr. Håkan Enbom, M.D., Ph.D., ENT-specialist and otoneurologist. Dr. Enbom explained how low-frequency sound influences the brain’s balance system and sensory processing, adding critical medical evidence to Mattsson’s physical findings.
On the 25th of September, the European Parliament’s Committee on Petitions (PETI) held a historic session in Brussels concerning the petition on wind-turbine noise and human health.
Several major political groups expressed strong cross-party support for regulatory reform, including:
– EPP (European People’s Party – Moderates & Christian Democrats)
– S&D (Socialists & Democrats)
– PfE (Patriots for Europe)
– The Greens/EFA (Green Party & European Free Alliance)
Even the Chair of PETI, representing the ECR Group, endorsed the initiative.
The Committee praised the petition’s scientific quality and the data presented by independent experts, including Prof. Mattsson and Dr. Enbom.
The European Commission acknowledged that new perspectives are opening within both the Environmental Noise Directive review and the Renewable Energy Directive (RED) — particularly regarding Renewables Acceleration Areas. The Commission pledged to deliver a written opinion within three months and hinted at a forthcoming revision of the Noise Directive — a unique opportunity to finally bring wind-turbine noise into EU law.
The unanimous support in PETI now paves the way for:
– A PETI fact-finding mission in 2026.
– Possible ENVI Committee action to collect independent data on noise and health impacts.
This is a true breakthrough: for the first time, both the European Parliament and the European Commission recognize the need for clearer rules, scientific accuracy and human-health protection in relation to wind-turbine noise.
Prof. Ken Mattsson’s Copenhagen lecture, combined with the PETI Committee’s decision in Brussels, marks a turning point for science, politics and public health in Europe.
After decades of neglect, wind-turbine noise and infrasound are finally on the EU agenda.
This achievement reflects a decade of persistent, evidence-based collaboration — proving that truth and science can still influence policy in the age of the green transition.
Een kleine twee jaar geleden legde klimaatminister Rob Jetten uit wat een budget van 28 miljard euro tegen het opwarmen van de atmosfeer betekende: een reductie van de stijging van de globale atmosferische temperatuur met maar liefst 0,00036 graden Celsius (of 0,000036 – het was niet duidelijk).
In de echte mensenwereld, buiten de bubbel van Rob Jetten, is zo’n getal onmeetbaar. De gemiddelde temperatuur van de atmosfeer is sowieso onmeetbaar: er zijn modellen die de illusie van meetbaarheid wekken, maar zoals bij elk model komt eruit wat je erin stopt.
Tijdens een debat in de Tweede Kamer liet Jetten dat getal 0,00036 los. Hij moest er zelf om lachen, en de lol leidde niet tot zelfreflectie. Grappig was het. Dat getal. 28 miljard. 0,00036 graden.
Jetten nam niets terug, hij grinnikte
Tijdens het debat hierover gaf hij toe dat Nederland maar voor een gering deel verantwoordelijk was voor de wereldwijde uitstoot van CO2, maar dat was geen argument om die 28 miljard in de portemonnee van de belastingbetaler te laten en de reductie van 0,00036 graden als onzin weg te schuiven. Jetten verdedigde die fictieve reductie van de onmeetbare opwarming. Het leek hem niet te deren. Hij nam niets terug. Hij grinnikte. Ik vond zijn optreden een misselijkmakend vertoon van geinige roekeloosheid.
Jetten weet niet dat het weer niet grilliger is geworden, dat er geen dramatische stijging van de zeeën is geconstateerd, dat het aantal bosbranden niet toeneemt. Hij leeft in zijn eigen heerlijke wereldje waarin kritische stemmen uit de weerbarstige werkelijkheid niet doorklinken. Not a care in the world, kwam bij me op toen ik Jetten bij dat debat gadesloeg. 0,00036. Miljardje hier. Miljardje daar.
Welke adviseur zal hem toefluisteren dat het zinnig is om een keer Bjørn Lomborg, de Deense politicoloog en directeur van het Copenhagen Consensus Center, uit te nodigen in het Torentje voor een serieus gesprek? Lomborg erkent dat klimaatverandering een echt fenomeen is, maar hij vindt ’zero’ CO2-plannen te duur, niet efficiënt en niet effectief. Lomborg roept op rationeel te blijven en klimaatangst te vermijden.
Jetten vindt alles leuk, ook vakanties in verre landen
Ik geef toe: Jetten lijkt niet door klimaatangst te worden gedreven. Hij vindt alles leuk, ook vakanties in verre landen. En in Den Haag vrolijk in de bubbel spartelen met adviseurs en ambtenaren die de Lomborgs op afstand houden, die net doen alsof de stichting van Nederlandse klimaatdissidenten Clintel niet bestaat, die geen idee hebben wat vooraanstaande klimaatwetenschappers als Richard Lindzen over het klimaat hebben gezegd. Wie zal Jetten vertellen dat hij zich moet openstellen voor afwijkende stemmen, voor dwarsliggers, voor andere perspectieven dan die die hij elke dag hoort en waarover je van gedachten moet kunnen verschillen?
Het is zo goed als onmogelijk om als dissidente ambtenaar in Den Haag te overleven. Kom je als dissident überhaupt door de selectieprocedures heen? In de monocultuur van Den Haag heersen ijzeren opvattingen. Wie twijfelt aan de onverbiddelijke programma’s over het klimaat, stikstof, de agrarische industrie (de beste in de wereld), asiel, sneuvelbereidheid, migratie, de visserij, aan alles wat nu door de overheden wordt afgesneden, heringedeeld, uiteengetrokken, afgeknepen, verschoven, opgeheven, is niet bij machte het oor van een kabinetslid te vinden.
Met als gevolg dat onze beoogde minister-president eenzijdig en dus een heel slecht geïnformeerd lachebekje blijft. Waarom zou hij zelf tegenstemmen opzoeken? Dat leidt misschien wel tot onrust bij zijn ambtenaren en adviseurs. En hoe zouden zijn vrienden en kennissen, die elkaar wijsmaken dat de aarde in brand staat terwijl ze nog een koel chardonnaytje inschenken, reageren als hij onthult dat het boek Unsettled: what climate science tells us, what it doesn’t, and why it matters van Steve Koonin op zijn nachtkastje ligt? Als realist en dissident zat Koonin in de regering-Obama. En volgt onze aanstaande premier het X-account van de Nederlandse journalist Marcel Crok, de eenzame strijder voor het respecteren van klimaatfeiten?
Overal in de westerse wereld worden bestuurders omringd door actiegroepen, ngo’s, ambtenaren en adviseurs die de lucht van dezelfde cultureel-ideologische bubbel inademen. Ze zijn immuun geworden voor ratio en logica. De klucht met de wolf is daarvan een voorbeeld. Er bestaat geen Nederlandse oernatuur meer, we leven in perfect aangelegde parken, dus is er geen ruimte voor grote roofdieren; en dus hoort ook de miskwalificatie van stikstofdepositie als een existentiële kwestie tot de lange rij onzinnigheden waaraan onze elites zich hebben overgegeven.
Bestuurlijke elites hebben een zelfmoordbom omgesnoerd
Daar komt nu ook belasting op niet-gerealiseerde winsten bij. Dat is een catastrofe voor investeerders en beleggers, een zelfmoordbom die onze bestuurlijke elites vrijwillig hebben omgesnoerd. Van alle gektes is deze misschien wel de meest mallotige, die duidelijk maakt dat we toe zijn aan het einde van het politieke bestel zoals dat nu functioneert. Alleen een dwingend referendum kan ons van de waanzin verlossen.
